O 25 de novembro está considerado O Día
Internacional da Eliminación da Violencia contra as Mulleres. A esta data engadíuselle
o chamado Día Laranxa, o 25 de cada mes, a fin de destacar todas as actividades
levadas a cabo en relación coa prevención e erradicación da violencia contra as
mulleres non só unha vez ao ano.
Pois de todos é sabido que a violencia, os malos tratos e o abuso afectan a
todas horas as mulleres de todos os lugares e dos máis variados orixes. Hai
veces en que o ataque provén de persoas descoñecidas, pero tamén hai mulleres
que sofren abusos por parte de persoas próximas a elas.
Esta violencia é frecuentemente física pero non debemos esquecer o maltrato
psicolóxico coa terrible carga de dor emocional que iso provoca.
Debemos polo tanto estar atentos aos signos de violencia física, con secuelas
máis ou menos visibles, e, sobre todo, vixiar a queixa silenciosa da vítima do
acoso moral que vai minando as forzas, poucas o moitas, de quen o sofre.
E actualmente, a pesar das medidas que se toman, e de toda a información
que existe ao respecto, parece que en vez de ser menos os casos, o número de vítimas
vai en aumento. E o que é paradóxico, ou polo menos a min, así mo parece, é que
se producen moitos abusos entre parellas xóvenes onde o mozo crese amo da súa
noiva e chega a impoñer unha serie de condicións totalmente autoritarias e desmedidas,
que en caso de seren incumpridas, terminan moitas veces en maltrato físico.
E o que a min me parece incrible, é que unha rapaza de hoxe en día acepte
unha relación con alguén que impón a súa lei, e que lle di como ha de
comportarse, con quen pode ou non saír, a onde pode ir ou non, como debe vestir,
etc. E o que aínda é peor, é que a maioría destas mozas consideran que ese
comportamento por parte das súas parellas é debido ao amor que senten por elas,
e non atenden a razóns cando se lles advirte do que en realidade está a pasar…
E eu pregúntome entón: ¿Será por iso que din que o amor é cego???
