Tocar O Corazón Das Persoas

 Non sei se a vida é curta ou longa demais para nós. Mais sei que nada do que vivimos ten sentido, se non tocamos o corazón das persoas.            Cora Coralina

Moitas Grazas por estar aí ata máis de 220.400 visitas!!

Coma A Traizón, A Fin Do Verán Está A Chegar

 A fin do verán, coma tódolos anos no mes de setembro, está a chegar...

O sol xa non quenta coma antes e o azul do ceo xa non é tan intenso. De súpeto, como a traizón, nas tardes deste setembro o tempo faise máis gris, con nubarróns alá no alto, que non me deixan ver o celeste do ceo.

 Xa nin pensar en achegarme ata a praia ben de mañanciña...

 A brisa xa é máis fresca, e xunto coa brétema, retrasa o momento en que a area sinta o meu pé descalzo.

Gloria Da Mañá Que No Muro Moras

 Flor de lindas cores,

Gloria da mañá

Que no muro moras,

Por que é que polo día abres a túa casa

E pola noite cerrada ma amosas?

Se cadra, co sol, ledas abellas

chegan ata ti.

 E ti, tan fachendosa, ao velas

Queres a ti atraelas.

Esa túa cor tan azul

Fai que todos os que por aquí pasamos

Fiquemos pola túa beleza cativados.

Moitas Grazas Polas Máis De 210.000 Visitas!

Mary Carmen

Gabear Por Vieiros No Rebulir Da Montaña

 No noso camiñar polos vieiros do mundo ás veces atopámonos con sendeiros que non son precisamente un paseo. 

Non existe camiño ningún e o camiñante ten que vadear ríos, gabear, rubir e baixar, saltar e ir sorteando o mellor posible o terreo sinuoso polo que se transita.

Experimentando a rudeza dun carreiro que xoga con nós ás escondidas... Por aquí un fito, por alí a intuición,... Axudados polos poucos postes de sinalización, se os hai,... E algunhas moreas de pedras acumuladas polos camiñantes que por alí pasan...

Aínda así, os montañeiros sorrín polo éxito do seu esforzo, polo río que pasa e canta, polo arrecendo das flores, polo perpetuo rebulir interno do val e da montaña...

 Mary Carmen

Decrépita Fábrica De Luz

 O tempo pasa a correr...

Un día es nova e brillante,

Xeras a luz para moitos...

E... nun abrir e pechar de xanela

Estás desfasada e obsoleta...

Ninguén mira por ti

E, devastada polo tempo

E o esquecemento,

Acabas nunha decrépita

Pero elegante ruína.

Mary Carmen

Branca Magnolia Raíña Das Flores

 Rumor de follas no xardín.

Ergo a mirada e alí está ela,

Altiva, solitaria, brillante e inacadable,

A branca magnolia.

Ela sábese a raíña das flores

Rodeada de mil abellas

Que lle traen os seus amores.

 

A súa beleza enfeita

As terras onde ela mora.

Aínda que ás veces, morriñenta,

Ela quixera ser unha papoula

Coas súas cores vermellas.

Poder viaxar nas alas do vento

E durmir co arrolo

Dos lenes raios de lúa

No seu pensamento.

Mary Carmen

Agradecida pola vosa presenza que nos fai acadar máis de 200.000 Visitas!

O Pingar Da Auga Evoca Poema Da Fonte E A Quimera

 Nas tardes quentes do verán, algures, cando o calor apreta, bótase en falta unha boa fonte de pedra manando a súa auga fresquiña! Aínda que sexa pinga a pinga...

Unha fecha do seu líquido elemento refréscanos por dentro e por fóra e a mente evoca os versos daquel poema de Antonio Machado dedicado A Juán Ramón Jiménez:

“«O xardín ten unha fonte
e a fonte unha quimera...»
Cantaba unha voz doente,
alma da primavera.
Calou a voz e o violín
apagou a súa melodía.
Quedou a melancolía
vagando polo xardín.
Só a fonte se oía.”

Fráxil Escaleira Convida A Un Mergullo

 E alí estaba ela, a fráxil escaleira que nos invitaba a dar un mergullo naquelas augas tan frías e claras.

Eu aceptei o convite e afincando ben os pés na madeira, xa vetusta polo pasar do tempo, alá baixei, chanzo a chanzo cara ao líquido elemento que estaba á miña espera.

Sucar O Mar Salgado E Doce

Hoxe saín ao mar!

Gustoume sobre el sucar!

 Que doce a brisa que sobe do mar!

Tan fresco, salgado e doce!

O seu azul infinito

Chega ata o ceo

E torna ata min!

Sabe tan ben

O seu sabor a sal,

Que devezo por mil e unha vez

Alá, á súa frescura tornar!

Gústanme As Cores Dos Montes De Galicia!

 Gústame a cor que collen os montes en certas épocas do ano!

 Sobre todo nesta nosa Galicia onde as abondosas choivas e logo a luz do sol e a bonanza da temperatura permiten que todo floreza con intensidade abraiante ofrecéndonos multitude de contrastes! 

E que dicir do arrecendo que por alí se sente! Multitude de aromas nos son ofrecidos, así, de balde, como quen non quere a cousa! Nós limitámonos a cheiralos e levalos con nós durante un bo tempiño... Ummm!... Sabe tan ben estar alí!

As Flores, Estrelas Na Terra, Deixan 180.000 Visitas

 As estrelas non están só no ceo! Tamén están entre nós!

Son as flores! Se nos fixamos ben, ao velas de cerca, algunhas delas, sobre todo estas da foto, teñen a forma típica que lle asinamos a eses astros que aparecen no ceo pola noite e que inspiraron a tantos poetas!

Elas sobreviven moi preto do mar e, se as ollamos en conxunto, podemos verlle moita semellanza cos corais, sobre todo pola súa cor avermellada.

Eu non as coñecía, e, cando as vin, a verdade é que me fascinaron!

E non me esquezo: A todos Moitas Grazas por continuar aí e  levarnos ata máis de 180.000 Visitas!

Estalotes A Enfeitar Os Carreiros

 Cando camiño por aí gústame encontrar os estalotes a enfeitar os carreiros, penedos e terrapléns. Adoro o aire esvelto das súas varas, silvestres, ventureiras e coloridas. 

A súa forma semella un dedal por iso tamén se lle chama dedaleira. Aínda que tamén se pode ver unha certa forma de campá que nos atrae e fainos querer facer música coas súas flores. Por iso, cando as atopo, achégome a elas e non dubido en facer estalar unhas cantas lembrándome de cando era rapaza e sempre, na primavera e no verán, aledábame co seu explotar. Tempos aqueles!!

A Flor Da Chumbeira Trae 175.000 Visitas! Grazas!

A chumbeira ten pinchos como a vida mesma!

 Mais tamén presume de ter flores, como a vida mesma!

E que flores! 

A min admiráronme!

A chumbeira, ela, que xenerosa ofrece gratuitamente o seu froito a quen preto dela pasar...

E a vós, que por aquí pasades, moitas grazas polas visitas! Máis de 175.000!

Unha Manchea De Fermosura Branca

 Nas miñas correrías por aí

Ao chegar a primavera

Sáenme ao paso flores á manchea...

Extasiada contémploas

E déixoas alí estar

Cos seus pétalos de cores

Para min a ollar.

 

Algunha mesmo ousa me desafiar

Coma esta fermosura branca.

Coqueta, ela balancéase no ar

E fica fachendosa e presumida

Ao saberse a escollida do meu cismar.

Máis de 165.000 Visitas! Grazas Volvoreta Do Ar!

E grazas á vosa presenza en Camelia Branca do Ar chegamos a máis de 165.000 visitas!!! Moitas Grazas!

Volvoreta do ar,

Que fermosa es,

Volvoreta do ar

Dourada e verde.

 

Luz do candil,

Volvoreta do ar

Quédate aí, aí, aí!...

 

Non queres parar,

Parar non queres.

Volvoreta do ar

Dourada e verde.

 

Luz do candil,

Volvoreta do ar

Quédate aí, aí, aí!...

 

Quédate aí!

Volvoreta, estás aí?

Federico García Lorca

Flores de Cores: Azuis, Amarelas, Brancas, Alaranxadas

Cando camiño fóra da cidade

Elas, as flores silvestres,

Están sempre aí...

Á miña beira.

Vermellas, brancas, amarelas, alaranxadas, ...

Gústame velas a todas elas.

Mais as azuis encántanme,

Tócanme a fibra sensible...

Non sei ben o porqué...

Quizás porque a súa cor,

Espello e reflexo do ceo,

Elévame máis preto del.

Elas que nunca voaron

Nin despegaron do chan...

Aínda que... Espera...!

Aí chega o vento...

Fai maxia co seu alento,

E, co seu soprar,

Os pétalos escapan

E semellan paxaros

Ceibes no ar.

Ai! Quen puidera con eles deixarse levar

E polo ceo poder voar!

160.000 Visitas Como 160.000 Soles! Grazas!

Acadadas 160.000 Visitas! Como 160.000 Soles! Moitas Grazas!

 Hai persoas que transforman o sol nunha simple mancha amarela, pero hai tamén aquelas que fan dunha simple mancha amarela o proprio SOL.   Pablo Picasso

Gústanme As Cereixas

 De pequena gustábanme moito as cereixas…

E aínda agora me gustan e cando comezan a aparecer nas árbores veñen á miña memoria aquelas corredoiras que eu percorría co meu irmán aló polo mes de maio para chegar até a casa da miña avoa paterna. 

Polo camiño iamos enchendo a boca de frescos amorodos ventureiros que colliamos aquí e alí sen buscar demasiado.

Chegados á casa da avoa o primeiro que faciamos era gabear polas cerdeiras e chegar ata as pólas máis altas para coller as cereixas máis vermellas e redondas.

Con elas iamos enchendo os cestos que levabamos e tamén, claro, engulindo algunhas de vez en cando ata que a nosa cobiza quedaba satisfeita.

Logo voltabamos para a nosa casa co prezado froito e eu con bonitos pendentes nas orellas. A última moda naqueles días de vermello colorido nas cerdeiras do país. Tempos aqueles...!

Xela Arias No Día Das Letras Galegas 2021

 Este ano O Día Das Letras Galegas conmemora a obra da Poetisa Xela Arias da que vos deixo estas faragullas:

.......................................................

eran cabalos desbocados pola praia

cabalos

desbocados

polas praias

da cidade

Unha Fervenza, Un Banco E Palabras Galegas

Ultimamente nalgúns dos lugares máis bonitos de Galicia aparecen bancos espallados para poder contemplar comodamente a paisaxe.

Este que vos deixo está frente á Fervenza de Budián onde O Rego da Fervenza cai cun desnivel de máis de 40 m formando varias caídas de auga.

Pero este banco é, por así dicilo un chisquiño especial para nós, os galegos, E por que será? Pois polas palabras que nel están escritas:   

 Aperta, Enxebre, Orballo, Bico, Quérote ...

____Galiza Fascina, o Galego Namora___

Beleza De Pétalos Amarelos

 Emocionada contemplo esta flor

Cos seus amarelos pétalos

A ollar para min.

Ela está alí no medio do monte

Acompañada por outras

A ela semellantes.

Cando o toque suave

Da brisa que ven do mar,

Que está alí tan preto,

Toca a súa pel,

Ela móvese ao compás

Das ondas que veñen e van.

Sabe que a súa cor

Atrae todas as olladas,

Por iso ela sorrí, coqueta,

Sabedora do seu magnetismo.

Fervenza Imperturbable, Inamovible E Chea De Beleza

 Aquí estou unha vez máis a contemplar as marabillas dos ríos desta nosa Galicia.

 A auga, fonte de vida en forma de fervenza, escorre pola montaña remontando os obstáculos da súa bacía.

Un verdadeiro festín para os sentidos ollala escorregar lixeira coma un lóstrego.

Ruidosa e ao mesmo tempo apracible, capaz de amansar os peores demos que levemos dentro...

Eu marcho e ela alí fica por sempre imperturbable e inamovible.

Allea ao discorrer das horas, dos días, dos anos e dos séculos...

Mais sempre chea de beleza!

Mary Carmen

Ao Olmo Vello

 Ao olmo vello, fendido polo raio
e na súa metade podre,

coas chuvias de abril e o sol de maio
algunhas follas verdes lle saíron.

Antonio Machado

Mar Amarelo: A Primavera A Colorear A Paisaxe

 Primavera, xa estás aquí! Ti non sabías que eu estaba á tua espera! Non sabías con canta ansia desexaba o noso encontro! 

Agora son feliz, e sorrío coa tua presenza coloreando a paisaxe por onde eu paso! Verdes, castaños, azuis, brancos e amarelos son agora máis intensos! E ata os toxos no monte ousan ofrecerme un mar amarelo para me mergullar nel! 

Eu, acepto encantada!... Ummmm!... Senta tan ben!...

Pontevedra: Fundote Teucro Valiente

Conta a lenda que Pontevedra foi fundada por Teucro, un dos heroes da Guerra de Troia.

Chegaría ata o río Lérez atraído polos cantos da Serea Leucoíña e alí fundou a que el chamou Helenes, onde residiría até ao fin dos seus días.

FVNDOTE TEVCRO VALIENTE
DE AQVESTE RIO EN LA ORILLA
PARA QUE EN ESPAÑA FVESES
DE VILLAS LA MARAVILLA

Muller, Para Ti Unha Chuva De Sorrisos

 Para ti, muller...

Que no teu camiño encontres moreas de suspiros, sorrisos, bicos e abrazos... E que unha chuva de alegría espalle o seu frescor sobre ti....!