Xa Temos Aquí O Outono

 Xa temos aquí O Outono. Ese tempo de renovación.

 O tempo en que as mans artesáns da Nai Natureza póñense a traballar e adornan o chan con bonitos tapices feitos de follas multicolores. Se os pisas oirás o seu ruxerruxe cantarín para aledarche a alma.

Desfacer O Misterio Nos Túneis De Verdor

 Ás veces no noso camiñar xurden diante de nós túneis cheos de verdor. Algo instintivo tira de min e atráeme ata eles. Achégome, e non dubido en entrar para desfacer o seu misterio.

Alí non hai portas nin fiestras que abrir e pechar. Alí só atopamos follas e follas ao noso redor. Follas  que nos sumerxen en mares inesperados onde a nosa fantasía bota a voar.

Mary Carmen

Unha Balada Nos Labios E O Sorriso Nos Ollos

Levo pola miña estrada longa

unha balada nos labios.

Un sorriso nos ollos

e o corazón na man.

Levo pola miña estrada longa

unha balada nos labios...

E non importa que te acerques,

soidade do desencanto.

Non hei de te ver porque levo

o corazón na man,

o sorriso nos ollos

e a balada nos labios...

Gastón Figueira

Tocar O Corazón Das Persoas

 Non sei se a vida é curta ou longa demais para nós. Mais sei que nada do que vivimos ten sentido, se non tocamos o corazón das persoas.            Cora Coralina

Moitas Grazas por estar aí ata máis de 220.400 visitas!!

Coma A Traizón, A Fin Do Verán Está A Chegar

 A fin do verán, coma tódolos anos no mes de setembro, está a chegar...

O sol xa non quenta coma antes e o azul do ceo xa non é tan intenso. De súpeto, como a traizón, nas tardes deste setembro o tempo faise máis gris, con nubarróns alá no alto, que non me deixan ver o celeste do ceo.

 Xa nin pensar en achegarme ata a praia ben de mañanciña...

 A brisa xa é máis fresca, e xunto coa brétema, retrasa o momento en que a area sinta o meu pé descalzo.

Gloria Da Mañá Que No Muro Moras

 Flor de lindas cores,

Gloria da mañá

Que no muro moras,

Por que é que polo día abres a túa casa

E pola noite cerrada ma amosas?

Se cadra, co sol, ledas abellas

chegan ata ti.

 E ti, tan fachendosa, ao velas

Queres a ti atraelas.

Esa túa cor tan azul

Fai que todos os que por aquí pasamos

Fiquemos pola túa beleza cativados.

Moitas Grazas Polas Máis De 210.000 Visitas!

Mary Carmen

Gabear Por Vieiros No Rebulir Da Montaña

 No noso camiñar polos vieiros do mundo ás veces atopámonos con sendeiros que non son precisamente un paseo. 

Non existe camiño ningún e o camiñante ten que vadear ríos, gabear, rubir e baixar, saltar e ir sorteando o mellor posible o terreo sinuoso polo que se transita.

Experimentando a rudeza dun carreiro que xoga con nós ás escondidas... Por aquí un fito, por alí a intuición,... Axudados polos poucos postes de sinalización, se os hai,... E algunhas moreas de pedras acumuladas polos camiñantes que por alí pasan...

Aínda así, os montañeiros sorrín polo éxito do seu esforzo, polo río que pasa e canta, polo arrecendo das flores, polo perpetuo rebulir interno do val e da montaña...

 Mary Carmen

Decrépita Fábrica De Luz

 O tempo pasa a correr...

Un día es nova e brillante,

Xeras a luz para moitos...

E... nun abrir e pechar de xanela

Estás desfasada e obsoleta...

Ninguén mira por ti

E, devastada polo tempo

E o esquecemento,

Acabas nunha decrépita

Pero elegante ruína.

Mary Carmen

Branca Magnolia Raíña Das Flores

 Rumor de follas no xardín.

Ergo a mirada e alí está ela,

Altiva, solitaria, brillante e inacadable,

A branca magnolia.

Ela sábese a raíña das flores

Rodeada de mil abellas

Que lle traen os seus amores.

 

A súa beleza enfeita

As terras onde ela mora.

Aínda que ás veces, morriñenta,

Ela quixera ser unha papoula

Coas súas cores vermellas.

Poder viaxar nas alas do vento

E durmir co arrolo

Dos lenes raios de lúa

No seu pensamento.

Mary Carmen

Agradecida pola vosa presenza que nos fai acadar máis de 200.000 Visitas!

O Pingar Da Auga Evoca Poema Da Fonte E A Quimera

 Nas tardes quentes do verán, algures, cando o calor apreta, bótase en falta unha boa fonte de pedra manando a súa auga fresquiña! Aínda que sexa pinga a pinga...

Unha fecha do seu líquido elemento refréscanos por dentro e por fóra e a mente evoca os versos daquel poema de Antonio Machado dedicado A Juán Ramón Jiménez:

“«O xardín ten unha fonte
e a fonte unha quimera...»
Cantaba unha voz doente,
alma da primavera.
Calou a voz e o violín
apagou a súa melodía.
Quedou a melancolía
vagando polo xardín.
Só a fonte se oía.”

Fráxil Escaleira Convida A Un Mergullo

 E alí estaba ela, a fráxil escaleira que nos invitaba a dar un mergullo naquelas augas tan frías e claras.

Eu aceptei o convite e afincando ben os pés na madeira, xa vetusta polo pasar do tempo, alá baixei, chanzo a chanzo cara ao líquido elemento que estaba á miña espera.

Sucar O Mar Salgado E Doce

Hoxe saín ao mar!

Gustoume sobre el sucar!

 Que doce a brisa que sobe do mar!

Tan fresco, salgado e doce!

O seu azul infinito

Chega ata o ceo

E torna ata min!

Sabe tan ben

O seu sabor a sal,

Que devezo por mil e unha vez

Alá, á súa frescura tornar!

Gústanme As Cores Dos Montes De Galicia!

 Gústame a cor que collen os montes en certas épocas do ano!

 Sobre todo nesta nosa Galicia onde as abondosas choivas e logo a luz do sol e a bonanza da temperatura permiten que todo floreza con intensidade abraiante ofrecéndonos multitude de contrastes! 

E que dicir do arrecendo que por alí se sente! Multitude de aromas nos son ofrecidos, así, de balde, como quen non quere a cousa! Nós limitámonos a cheiralos e levalos con nós durante un bo tempiño... Ummm!... Sabe tan ben estar alí!