O sábado 12 de agosto celebrouse na nosa cidade,
Pontevedra, A Ofrenda Floral á Virxe Peregrina. E alá estabamos nós, claro!!!
Este ano eramos máis mulleres da familia a
participar no evento.
Noa, a máis reciente incorporación, a que nos
trae a todos loquiños non podía fallar!
E todas estabamos co sorriso de orella a
orella por tela alí connosco.
A tía Mary, como tódolos anos, non fallou a unha
tradición que mantén dende ben pequeniña!
A tía Conchy tamén quixo unirse a nós!
Este ano o vermello e o negro foron os
protagonistas nas nosas roupas.
Nun desfile que comezou na Praza da Pedreira e
que discorreu por diversas rúas da vila.
Coa mamá de Noa sempre a empurrar o carriño,
toda chea, ela!
E sempre con ganas de troula!
Non deixamos de saudar a Valle Inclán que nin se
inmutaba con tantas persoas a pasar á súa beira!
Pasamos pola Praza de Curros Enríquez.
Amenizados coa música dos nosos gaiteiros.
Admiramos unha das fontes con que o gran
Sesmeros adornou A Boa Vila.
E albiscamos as características casas asoportaladas.
Adentrándonos na Rúa Manuel Quiroga.
Tamén pasamos diante do Teatro Principal.
Pisando o chan empedrado de Pontevedra.
Ás veces camiñabamos entre sol e sombra.
E outras a pleno sol.
Na Praza de España estaba xa todo preparado
para disfrutar dos concertos.
E moitas persoas se agolpaban para vernos
pasar.
Entramos xa na Rúa Michelena.
E nós sempre ao ritmo dos gaiteiros.
E ningunha de nós manifestaba signos de cansazo!
As flores dos nosos ramos amosaban variedade
de colorido.
E eran livianiñas de levar.
Nesta rúa fixéronse bastantes paradiñas.
E os grupos comezaron a distanciarse.
Houbo un momento en que alcanzamos os 5
minutos de fama!!!
Fomos entrevistadas pola TVG!!!
E xa por fin puidemos ver a característica
silueta da Capela da Peregrina.
Diante dela, na Praza da Peregrina, todo era animación e
algarabía!!!
Collemos a Noa no colo.
E chegou o momento de acercarse a deixar as
flores.
Todos queriamos inmortalizar o momento!
A nai de Noa toda feliz e contenta e a nena
esperta, tranquila e segura no colo da nai!
Instantes de gran ledicia!
E emoción dentro do santuario.
O refuxio en forma de cuncha de vieira.
A avoa máis feliz de Pontevedra!
E parte do estranxeiro!!!
A madriña non quixo perder este momento da
afillada.
E o fotógrafo non se cansaba de sacar fotos...
E máis fotos.
Verdade que está moi linda esta co cruceiro da
Praza da leña?
A verdade é que é un marco incomparable!
E estes momentos nai e filla?
Preciosos!!!
A que si??
A gran protagonista do día tampouco se cansaba
de disfrutar.
A Igrexa de San Bartolomé contemplounos
regresando da emotiva xornada.
Para todos nós.
Pero sobre todo para esta ricura que mira todo
cos ollos ben abertos.
E que despois de todo o vivido aínda estaba
así de ben!!!!
