jueves, 17 de diciembre de 2015

No Silencio Dun Abrazo

A miña amiga ten unha mágoa... 
Eu quixera dicirlle palabras de consolo...
Mas o don da palabra non é o meu...
Verdade que xa nos pasou algunha vez?
E que facer entón?
Pois estar aí.... Iso é o que importa!                                
Ás veces non precisamos de palabras para axudar e animar a un amigo!
Saber escoitar tamén é importante!
Cando non sabemos o que dicir, e a tristeza é profunda, un simple abrazo, unha mirada de complicidade, de partillar a pena, chega ata a alma!
Poder acoller un amigo no noso ombreiro e no silencio de un abrazo iso fai moito ben!
Os nosos ombreiros sempre están aí para acoller os amigos! É francamente fantástico poder dicir a un amigo: Se precisas de un ombreiro, eu teño dous! Se precisas de alguén que te escoite, esa persoa son eu! Non o penses dúas veces...!

No hay comentarios:

Publicar un comentario